ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸਰੀਰ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਤੁਲਿਤ ਖੁਰਾਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ, ਵਿਟਾਮਿਨ, ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟ, ਚਰਬੀ ਅਤੇ ਖਣਿਜ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਮਾਤਰਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ, ਸੈੱਲਾਂ ਅਤੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਢੁਕਵਾਂ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਸਾਹਾਰੀ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਚਿਕਨ, ਅੰਡੇ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਅਕਸਰ ਦਾਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਕਲਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਕੀ ਦਾਲ ਸੱਚਮੁੱਚ ਓਨੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ?
ਜਦੋਂ ਕਿ ਦਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਅਮੀਨੋ ਐਸਿਡ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਦਾਲ ‘ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਕੇ ਸਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਲਗਭਗ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਕੱਚੀ ਦਾਲ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 24 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਓਨੀ ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਚਿਕਨ ਜਾਂ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਟੋਰੀ ਪਕੀ ਹੋਈ ਦਾਲ ਸਿਰਫ਼ 5 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ 25 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਗਭਗ 5 ਕਟੋਰੀ ਦਾਲ ਖਾਣੀ ਪਵੇਗੀ – ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
